Bedankt, Marleen!
Beoordeling LA2

- korte beschrijving 3 ideeën
Bij het inlezen in de literatuur over vraaggestuurd onderwijs, kwam ik terecht bij een artikel in OnderwijsInnovatie (sept. 2010) met als titel: "Drive, model voor vraagsturing in het beroepsonderwijs" geschreven door Nina Aalfs en Saskia Weijzen. Een erg interessant artikel waar ik veel aan heb gehad bij met name het opstellen van mijn trapmodellen. De naam van de tweede auteur kwam me erg bekend voor; ik heb ooit een workshop bij Saskia gevolgd! Ik las over de auteurs dat zij destijds verbonden waren aan Interstudie NDO, een bureau verbonden aan de HAN, mijn werkgever. Ik heb even een zoekopdrachtje in het systeem gegooid en het bleek dat Saskia nog steeds, weliswaar in een andere functie, werkt aan de HAN. Ik heb haar een bericht gestuurd waarin ik haar heb gevraagd of ze me kon aangeven of er ook een wetenschappelijk onderzoek aan dit model (Drive) ten grondslag ligt, of ze eventueel nog literatuursuggesties voor me had en dat ik erg geïnteresseerd was in de Toolkit waarover gesproken werd in het artikel. Tot slot de stoute schoenen aangetrokken en haar gevraagd of ze bereid was een keer met mij in gesprek te gaan naar aanleiding van hun model.
Tot slot heb ik geleerd dat het uitbreiden van je netwerk niet eng hoeft te zijn... Ik ben nogal terughoudend als het gaat om het benaderen van mensen die ik niet ken. Omdat ik Saskia lang geleden al eens ontmoet had, was de drempel nu lager, maar het bleef een relatief onbekend persoon. Ik mag denk ik wat meer op mezelf vertrouwen dat ik zo langzamerhand al een wat grotere kennisbasis heb opgebouwd, waardoor ik best een gesprek over onderwijsinnovatie kan voeren met een expert. Zo kreeg ik voorzichtig de indruk dat ze best positief was over het perspectief van de student dat ik had gekozen en de toepassing in de beroepsopdracht. Ik voel me nog geen 100% volwaardig gesprekspartner, maar ik voel wel dat ik op de goede weg ben! Veel doen....
Nikè, godin van de overwinning
Nou, ik weet ook waar mijn grootste aandachtspunt ligt bij het maken van opdrachten: ik loop er steeds tegenaan dat ik het aantal woorden dik overschreid... Ik vind gewoon heel veel belangrijk! Het to-the-point formuleren en het scheiden van hoofd- en bijzaken is kennelijk nog iets waar ik me verder in moet ontwikkelen. De oorzaak van het probleem ligt er voor mij denk ik in, dat ik met twee petten op denk: als eerste met de pet van de student MLI, maar zeker niet ondergeschikt daaraan: als collega binnen het team Logopedie. Door die tweede pet wil ik het document echt compleet en overzichtelijk laten zijn voor mijn collega's, waardoor ik zaken extra goed wil onderbouwen met stukken en ook door zo veel mogelijk ook naar het meso- en macroniveau te kijken. En dat kost woorden! Dit is de versie zoals ik hem nu heb: zo'n 900 woorden (100 teveel dus) en ik heb de sterkte-/ zwakte-analyse er nog niet bij staan.... Morgen maar eens even met Annette brainstormen!